Milli maçlar nedeniyle liglere yeniden ara verilmesi, sezon ritmini yakalamış kulüpler açısından olumsuz sonuçlar doğuruyor. Futbolcuların farklı takımlarla farklı yerlerde maç oynaması, yüklenmelerini artırıyor ve çeşitli riskler beraberinde getiriyor.
Böyle bir aranın meşru görülmesi, özellikle milli takımlar için önemli bir ekonomik faaliyet alanı oluşturuyor. FIFA ve UEFA hazır oyuncular üzerinden turnuvalar düzenlerken, federasyonlar da sponsorluk ve reklam gelirlerinden pay alıyor. Ancak bu kaynakların altyapıya ve ülke çocuklarına aktarılmaması, sistemin yarar sağlama işlevini zayıflatıyor.
Milli Takım’dan beklenen başarının ne olması gerektiği açıkça belirlenmediğinde, teknik değişikliklerin neyi düzelteceği konusunda tereddüt oluşuyor. Gerçekçi olmayan kazanma beklentisi, küçük başarısızlıklarda aşırı tepki gösterilmesine yol açıyor. Önceliğin yeni bir hocadan önce daha gerçekçi bir milli takım anlayışında oluşması gerektiği savunuluyor.
Futbol kültürünün yalnızca kazanmaya odaklanması ve beklentilerin gerçeklikten kopması, oyuncu yetişimini de olumsuz etkiliyor. Bu ortamda gelişen oyuncu sayısı azalınca Milli Takım’ın yurt dışında yetişmiş ya da gelişimini yurt dışında sürdürmüş oyunculardan oluşması kaçınılmaz hâle geliyor.
Milli takım etrafında prim, araç ve yaşam standardı gibi unsurlar üzerinden yapılan hesaplar bir yana bırakılmalı. Bu unsurların kitlelerin dikkatini, ülkenin içinde yaşadığı ekonomik ve sosyal sıkıntılardan başka alanlara yönlendirdiği değerlendiriliyor.
Milli Takım’ın da diğer takımlar gibi futbol oynayan bir ekip olduğu hatırlanmalı. Beklentiler makul ölçüde tutulduğunda gereksiz hayaller ve sert tepkiler de azalabilir. Yeni bir hocadan veya yeni bir kadro oluşturmadan önce, bütünüyle yeni bir milli takım anlayışının benimsenmesi gerekiyor. Bunun için de ülke futbol yönetiminde yeni bir yaklaşım önem taşıyor.
Kaynak: Cumhuriyet Son Dakika
