SALT Galata’da düzenlenen İşi Olmayan Giremez sergisi, iş yerlerini yalnızca üretim alanları değil; emeğin, dayanışmanın ve mücadelenin şekillendiği yaşam alanları olarak sunuyor. Eylül Şenses’in programladığı sergi, 14 Şubat 2027’ye kadar Mastercard Sergi Mekânı ile yapının giriş ve birinci katlarında ziyaret edilebilecek.
Sergi, 1980’lerden sonra üretim süreçlerinin nasıl dönüştüğünü izliyor. Fabrikaların yerini evler, alışveriş merkezleri ve kültür yapıları alırken üretim şehir merkezinden uzaklaşmış; depolara, yollara ve dijital alanlara yayılmış. Garanti BBVA tarafından kurulan SALT’ın bu yeni çalışması, değişimi işçi bedeni, iş yeri, kent ve küresel ağlar üzerinden ele alıyor.
Sultan Gökdemir’in çalışması, 1989’da Türkiye genelinde gerçekleşen işçi eylemlerinin kenti kolektif bir itiraz alanına nasıl dönüştürdüğünü belgeliyor. Çalışma mekânları, disiplin ve tahakküm alanları oldukları kadar direnişin ve dayanışmanın gelişebildiği yerler olarak ele alınıyor.
Tamar Levit ve Yaen S. Levi, Neval Tarım ve Çalışan Eller korosuyla birlikte küresel tedarik zincirleri için üretim yapan tekstil işçilerinin hak mücadelesine odaklanıyor. Merve Bedir ise insan, makine ve mekân arasındaki ilişkiyi bedenin emek açısından optimize edilmesi ve otomasyona bağlanması yönünden araştırıyor.
Kamil Dalkır ve Sibel Karadağ, İstanbul’daki geri dönüşüm sahalarını küresel atık ekonomisi bağlamında inceliyor. Avrupa’dan ithal edilen atıkları işleyen işçilerin karşılaştığı bedensel tahribat, çalışmanın merkezinde yer alıyor.
Belit Sağ, Sümerbank Bakırköy Bez Fabrikası’nın özelleştirme ve tasfiye sürecini ele alıyor. Dilşad Aladağ, Simyonoğlu Fabrikası’nın Milli Fabrika’dan müzeye dönüşümünü resmî arşivler, toplumsal anlatılar ve kişisel hafıza arasındaki gerilimler üzerinden inceliyor. Metehan Özcan’ın iş ilanları ve fabrika yıllıklarından oluşan arşiv ise modernist çalışma ve barınma mekânlarında özel ile kamusal alanların ayrımını sorguluyor.
Kaynak: Sözcü
